Ομιλία Πέμης Ζούνη για τον Προϋπολογισμό του 2010

Ομιλία Πέμης Ζούνη για τον Προϋπολογισμό του 2010

Βουλευτής ΠΑΣΟΚ

Α’ Αθήνας

Οι προσωπικοί μου αριθμοί:

78 ημέρες στο κοινοβούλιο

27 χρόνια στον χώρο του Πολιτισμού

35 χρόνια ενήλιξ πολίτης

Η πρώτη μου ομιλία από το βήμα της απόλυτης ευθύνης

Έχω, λοιπόν, όπως όλοι μας το δικαίωμα αλλά και την υποχρέωση να σας καλέσω να αναστρέψουμε το κλίμα κατάρρευσης των πάντων που κυριαρχεί, για να μπορέσουμε στην συνέχεια να ανορθώσουμε και την ίδια την οικονομία.

Γιατί ξέρουμε όλοι, πολύ καλά, ότι τώρα περισσότερο από ποτέ είναι ανάγκη να υπερβούμε χρώματα και κόμματα.

Ναι, ενδιαφέρουν πάντα τους ψηφοφόρους οι θέσεις και τα επιχειρήματα για το ποιος φταίει. Αλλά αυτή τη στιγμή δεν είναι το μείζον. Το φωνάζουν όλοι, δεν μπορεί να μην το ακούμε.

Δύσκολος, κρίσιμος, κομβικός, καθοριστικός (με μία απόχρωση απειλής) είναι μερικοί προσδιορισμοί για τον προϋπολογισμό που ακούστηκαν, καταγράφηκαν εντός και εκτός της Βουλής. Αλλά για τα δύσκολα δεν βρισκόμαστε όλοι εδώ; Γι’ αυτό δεν μας εμπιστεύτηκαν; Κι αυτό ακριβώς το «μας εμπιστεύθηκαν» οδηγεί αυτόματα στην υποχρέωση να σεβαστείς δύο παραμέτρους : Από την μια τα αμείλικτα στοιχεία (έχουν αναλυθεί διεξοδικά) και από την άλλη τις δεσμεύσεις του ΠΑ.ΣΟ.Κ και του Γιώργου Παπανδρέου

Κανένα περιθώριο διλήμματος, καμία άλλη επιλογή για τον συντάκτη του Προϋπολογισμού τον Υπουργό Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου

Απόφαση δύσκολη, διαχείριση ακόμη πιο δύσκολη βεβαίως. Από την μία η πραγματικότητα των αριθμών – δεν μπορείς να τους αλλάξεις – από την άλλη κάποιες αφηρημένες  - τις θεωρούμε – έννοιες, που μπορούν να γίνουν πολιτική πράξη.

Άρα: στο δημοσιονομικό έλλειμμα, απαντάει το περίσσευμα της διαφάνειας, στο 22% της φτώχειας απαντάει το περίσσευμα της αλληλεγγύης και της πρόνοιας.  

Ο εξορθολογισμός των δαπανών δεν θα ήταν ασφαλής και αποτελεσματική λύση, αν δεν συνοδευόταν από το κριτήριο του Σεβασμού. Σεβασμού στον άνθρωπο (στα ανθρώπινα δικαιώματα, τις ασθενέστερες και ευάλωτες ομάδες, την παιδεία, την υγεία) και την φύση (έρευνα , πράσινη ανάπτυξη)

Ο Πρωθυπουργός μίλησε προχθές για συνέπεια, αφοσίωση και ελπίδα. Ελπίδα και αισιοδοξία που πηγάζουν από συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές και προτεραιότητες.

Οι 3 ποσοστιαίες μονάδες, ή τα 8,5 περίπου δις ευρώ, που είναι ο στόχος για την μείωση του ελλείμματος, δεν θα ήταν το ίδιο σημαντικός αριθμός αν ο προϋπολογισμός είχε διαφορετική λογική προσέγγιση, διαφορετικά ποιοτικά κριτήρια.

Και θα σταθώ τώρα στον τομέα που αφορά όλους μας. Τον Πολιτισμό.

Που είναι αναφαίρετο δικαίωμα όλων.

Που είναι το σημείο αναφοράς, ως προς το οποίο μετράει ακόμα η Ελλάδα στην συνείδηση της παγκόσμιας κοινότητας, άσχετα με τον παραγόμενο πολιτισμό της  (και αυτό είναι εντυπωσιακό).

Ο Πολιτισμός που καθόλου δεν πρωταγωνιστεί συνήθως στην συνείδηση, τα προγράμματα και τους προϋπολογισμούς της ίδιας της Ελλάδας.

Αυτή την φορά η πρόθεση είναι σαφώς διαφορετική.

Ο πολιτισμός αντιμετωπίζεται ως τομέας μείζονος σημασίας και ως μοχλός ανάπτυξης.

Η νέα δομή του ΥΠ.ΠΟ, που για πρώτη φορά στην ιστορία μας συνδυάζει  δράσεις Πολιτισμού, Αθλητισμού, Τουρισμού και ΜΜΕ, καταδεικνύει ότι ο Πολιτισμός μπορεί να αναδειχθεί σε βασικό πυλώνα της Εθνικής οικονομίας. Να συνδυάσει δράσεις που έτσι κι αλλιώς είναι αλληλένδετες.

Κύριε Υπουργέ των Οικονομικών, σας στηρίζω με όλες μου τις δυνάμεις, εσάς και το επιτελείο σας, γι’αυτόν τον μεταβατικό και ειλικρινή προϋπολογισμό.

Γιατί βλέπω την έντιμη προσπάθεια που κάνετε να εξορθολογιστούν οι δαπάνες, να ενισχυθεί η έρευνα και – στον τομέα του πολιτισμού- να τονωθούν τα χρηματοδοτούμενα έργα από εθνικούς πόρους. Κατανοώ τις ανάγκες που οδηγούν στην περιοριστική πρόβλεψη για τα κονδύλια του Υπουργείου. Αλλά, ως άνθρωπος που προέρχεται απ’ αυτόν τον χώρο, οφείλω να τονίσω ότι οι δράσεις του Νέου Υπουργείου έχουν ανταποδοτικό χαρακτήρα και μάλιστα απόλυτα μετρήσιμο. Ο Πολιτισμός και ο Αθλητισμός –σε οποιοδήποτε προϋπολογιζόμενο ποσό- ανταποδίδουν στην Εθνική Οικονομία πολλαπλάσια ποσά. Η ανάδειξη της κληρονομιάς μας, οι εκδηλώσεις πολιτισμού και οι αθλητικές διοργανώσεις ενισχύουν σαφώς τις τοπικές οικονομίες, τον εσωτερικό και εξωτερικό τουρισμό, και δημιουργούν αυτοχρηματοδοτούμενες θέσεις εργασίας, πού τόσο τις έχουμε ανάγκη.

Επιτρέψτε μου τρεις αναγκαίες επισημάνσεις απόλυτης προτεραιότητας για μένα:

1.  –Μιλώντας για οικονομικά- θυμίζουμε ότι συνταγματικά ο ΟΠΑΠ ιδρύθηκε για να στηρίζει τον Πολιτισμό και τον Αθλητισμό. Στην συγκεκριμένη λοιπόν συγκυρία, θεωρώ ότι επιβάλλεται, εάν υπάρξει αύξηση εσόδων και καθαρών κερδών μέσα στο 2010, να διατεθεί 20%, της διαφοράς των καθαρών κερδών του 2009-2010 στον Πολιτισμό και τον Αθλητισμό.

2.  –Η μεγάλη επιτυχία των Ολυμπιακών Αγώνων απέδειξαν ότι η Ελλάδα μπορεί να υλοποιήσει τεράστια εγχειρήματα. Από την άλλη μεριά μας προίκισαν με μια τεράστια κληρονομιά σε εγκαταστάσεις και υποδομές. Επιβάλλεται λοιπόν να δημιουργηθεί το Ολυμπιακό Μουσείο στις εγκαταστάσεις του ΟΑΚΑ, το οποίο θα προβάλλει και όλους τους χώρους με τους οποίους συνδέεται ο Ολυμπισμός. Να επιλεγεί ένα ολυμπιακό ακίνητο, όπου θα στεγαστούν οι σημαντικοί πολιτιστικοί φορείς και οι Αθλητικές Ομοσπονδίες. Το ίδιο θα πρέπει να γίνει και στη Θεσσαλονίκη, για τους αντίστοιχους φορείς της Βόρειας Ελλάδας.

3.  Ας δούμε επιτέλους το θέμα που κάνει τους ανθρώπους του πολιτισμού να νιώθουν αμήχανοι. Το Θεατρικό Μουσείο. Είμαστε η χώρα που γέννησε το Θέατρο!

Τελειώνοντας, κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, θέλω να πιάσω το νήμα από την αρχή, από την ποιοτική προσέγγιση των αριθμών.

Ως εισηγήτρια του ΚΤΕ Πολιτισμού, σε συνεργασία με τους συναδέλφους μου Μάγια Τσόκλη (του ΚΤΕ Τουρισμού) και Γιάννη Δημαρά (του ΚΤΕ Αθλητισμού) και σε απόλυτα δημιουργική συνεργασία με την ηγεσία του Νέου Υπουργείου (τον κ. Γερουλάνο και την κ. Γκερέκου), ξέρω ότι μπορούμε να διεκδικήσουμε αυτονόητες προτεραιότητες –όχι πάντα εξαρτώμενες από αριθμούς.

Για παράδειγμα:

·       Να αποκατασταθεί το κύρος των θεσμών άσκησης πολιτιστικής πολιτικής.

·       Να δημιουργηθεί μητρώο χρηματοδοτούμενων φορέων – όπως επίσης σαφείς όροι και κανόνες για την χρηματοδότηση έργων και φορέων.

·       Να κοιτάξουμε επιτέλους με σοβαρότητα την καλλιτεχνική εκπαίδευση και τη διαβάθμισή της.

Αγαπητοί συνάδελφοι, η βαριά πολιτιστική και αθλητική κληρονομιά – αλλά και η σύγχρονη δημιουργία, με την απόλυτη ανταποδοτικότητά τους, δεν είναι μόνο η ταυτότητά μας στον ανοικτό και χαοτικό κόσμο, αλλά και το διαβατήριό μας στην ανάπτυξη.

Ευχαριστώ